vissen op niveau

Vandaag zijn we op de primitieve tour gegaan. Als een soort toetje op de twee verjaardagen van afgelopen dagen.

Vroeger, heul lang geleden, moest je eerst je eten veroveren voordat je het kon bereiden en dus iets te eten had. En dat wilden we ook wel eens ervaren...midden in Tokyo.....

Maar dat kan dus echt, want niet ver bij ons vandaag is er een restaurant waar je eerst je vis moet vangen en deze vervolgens in kunt leveren bij de kok die er vervolgens Sushi, Sashimi of Vissoep van maakt of gewoon lekker op de grill legt. 

Het gekke is dat dit restaurant  zich op de 5e verdieping bevindt...dus vissen naar vis op niveau...

We waren wederom de enige buitenlanders en dus moesten we ons beste Japans weer naar boven halen om te te begrijpen hoe we die vissen het beste naar boven konden halen. Eerst nog zonder aas met een drietand, maar dat schoot niet op. Daarna met een garnaal aan de haak en toen wisten ze niet hoe snel ze moesten toehappen! Als zwemmende Usaine Bolts kwamen die rakkers naar ons haakje...om 10 minuten later als sashimi op ons bord te eindigen. Verser kan dus niet...mmmmm....

We zijn trouwens Marianne Thieme niet tegengekomen vanmiddag....

 

Caroline 6 jaar

Gisteren is Caroline 6 jaar geworden!
Het kinderfeestje hadden we afgelopen zondag al op de Tokyo American Club. Caroline had gekozen voor, hoe kan het ook anders, het Disney Frozen feestje. We hadden daarom Elsa en, voor de jongens, Spiderman ingehuurd om feest extra glans te geven. Aanvankelijk waren de kids een beetje verlegen toen Elsa live " Let it go" zingend binnenkwam, maar Spiderman wist dat met wat gekkigheid professioneel op te lossen. Daarna verder er nog veel spelletjes gedaan, geschminkt, cupcakes gegeten etc.
Geheel in Japanse traditie bleven ook een stel ouders op het feest, maar ingeburgerd dat we inmiddels zijn, hadden we ook daarin voorzien met een buffetje en wat drank. Kortom zeer geslaagd en onze juffrouw zei meteen na afloop: my best party ever!
Gisteren was het dan haar echte verjaardag, dat wederom in het teken stond van Frozen. Na getrakteerd te hebben in de klas hadden we thuis feest met Frozen slingers, ballonnen en jawel, Frozen ijstaart....De cadeaus van de opa's en oma's werden live, al Facetimend geopend en bijna alle cadeaus (waarvoor iedereen dank!) stonden in het teken van Frozen, Barbie en Poppenhuis. We hadden dus een vrolijke Caroline, die gisteren voor het slapengaan zei: my best birthday ever!

Moderne Architectuur in Tokyo

Vanaf vandaag ga ik op dit bericht foto's plaatsen van moderne architectuur in Tokyo. Tokyo is namelijk een stad die vrijwel geheel verwoest is geweest in de 2e wereldoorlog, vervolgens zeer snel is opgebouwd en de laatste tien jaar enorm vernieuwd is vanwege allerlei bouweisen in verband met aardbevingen. De meest bekende namen uit de architectuur wereld laten dan ook hier hun legacy achter.

Halloween in Tokyo

Afgelopen maandag was het de 31e Oktober en dat betekent Halloween. Iedereen weet dat ik een groot fan ben van Halloween en gelukkig heb ik hier in Tokyo vele mede-fans! Al weken staan de etalages vol van de griezel spullen en je kunt op de gekste plekken halloween outfits kopen. Nu denk niet dat alle Halloween outfits iets te doen moeten hebben met Dracula, bloed of spookhuizen want in Tokyo is halloween ook een volwassenen feest waar je ook als kinky nurse of als Minion kunt verkleden. Omdat de temperaturen nog steeds prima zijn, op vandaag na, kun je zeker als Japanse vrouw je minimaal in het stof steken...
Casper en Caroline begonnen vrijdag al op school met een verklede halloween tocht door de school en allerlei Halloween spelletjes. Wij sloten zaterdagavond aan met een halloween feest bij onze overburen van Mori op de 43e verdieping waar ook een clown voor de kids kwam opdagen (nee, geen horrorclown....) Daarna op de echte Halloween maandag toen het donker was zijn we met de kids de buurt in gegaan voor de trick or treat tocht. Ongelofelijk hoe druk het was, maar wel heel gezellig. En de kids vonden het top als Ninja en Heks...

Satsumaimo!

Het is herfst in Tokyo en voor alle kinderen op Caroline's school betekent dat dat ze gaan graven naar de Satsumaimo oftewel Japanse zoete aardappel. Vandaag hadden we het jaarlijkse uitje naar het knollenveld alwaar de kids met hun schepjes naar de rode aardappels konden zoeken. Ik had verwacht dat we naar een uitgestrekt veld gingen buiten de stad in de middle of nowhere alwaar zich iedereen onder toeziend oog van een boer minstens een paar uur kon uitleven, maar zo niet hier in Japan (was misschien een beetje naïef van mij...) We gingen met de eigen bus naar een uiterst net en verzorgd veldje tussen wat huizen in Setagaya, op een uurtje rijden, nog steeds in de stad. Daar aangekomen kregen de kids allemaal een met wit kalk omlijnd stuk grond die ze mochten aangraven. Daarna natuurlijk alles afspoelen onder de aanwezige kranen en af toppen met een picknickje in een keurig Japanse speeltuin...kortom een "boeren" activiteit bleek toch ook weer netjes en verzorgd te zijn. Ik ben benieuwd hoe ze smaken maar....qua boerengevoel, geef mij maar Borkel en Schaft!

FC Tokyo OleeOlee

In 2002 werd het WK voetbal gezamenlijk georganiseerd door Japan en Zuid Korea. Je weet wel, het WK waar Nederland ook niet aan mee mocht doen en waar Guus Hiddink zich onsterfelijk gemaakt heeft (werd uiteindelijk 4e met Zuid Korea). Japan werd door de latere bronzen medaille winnaar Turkije verslagen in de kwartfinale. Dus Japan deed het goed, en vanaf toen kreeg de Japanse eredivisie, de J-league ook een boost.
Voetbal is in Japan inmiddels teamsport nummer 2 na honkbal, dus er is veel aanwas van talent. En dat talent dat wilden wij ook wel eens in actie zien tijdens een wedstrijd.
Afgelopen zaterdag zijn Casper en ik daarom naar een wedstrijd geweest van  FC Tokyo tegen de Kashima Antlers. En dan hebben we het over de nummer 9 tegen de nummer 10 van de lijst, dus we kunnen niet spreken van een topper in het Japanse betaalde voetbal....Overigens had ik ook nog nooit gehoord van de nummer 1, Urawa Reds,  komend uit de Saitama prefecture net ten noorden van Tokyo en spelend in een stadion van bijna 64.000 man.
Maar goed, wij gingen dus naar een thuiswedstrijd van FC Tokyo en die spelen in het Ajinomoto stadium (in Nederland zoiets als het Knorr Soep Stadion) in de voorstad Chofu. Bijna alle 50.000 stoeltjes waren bezet dus de sfeer zat er goed in. Veiligheid stond bovenaan, dus we werden niet gecontroleerd en met onze kaartjes konden we op 90% van alle stoeltjes gaan zitten want van nummering of vakindeling was geen sprake. De meeste mensen komen een uur van te voren om een mooi stoeltje te bemachtigen die ze dan bezet houden met een Louis Vuitton tas, Gucci portemonnee of iPhone terwijl ze in de catacomben nog even een noodletje naar binnen aan het slurpen zijn.
De vakken met wat fanatiekere aanhang, waar je ook gewoon tussen kunt gaan zitten, ook die van de tegenstander, waren trouwens al vroeg sfeer aan het maken met vlaggen en gezang. Helaas is mijn Japans nog niet van zo'n niveau dat ik iets kan verstaan, laat staan mee zingen ( afzien van dat laatste is trouwens ook beter voor onze buren en de rest van het stadion). Uiteindelijk werd het 2-1 voor onze FC dus iedereen kon weer met een gerust hart aan de Sake. "We" blijven dus in het linker rijtje....

                                                            cheerleaders als voorafje...

Ninja-master

Time flies when you're having fun, want vorige week waren Charlotte en ik 12.5 jaar getrouwd! We hebben dat gevierd met een weekendje Tokyo en een bezoek aan een Ninja restaurant....Een Ninja restaurant? Inderdaad, een restaurant waar je tot ninja wordt "opgeleid". Na een verplichte reservering wordt je geacht om op het afgesproken moment je te melden voor een zwarte, bijna onzichtbare deur in een grote zwarte wand. Binnengeleid door een portier wordt je opgevangen door een Ninja-master die je via een heel parcours door onzichtbare deuren, donkere kamers, over bruggetjes en langs rokerige vlaktes leidt naar je eigen ruimte. Het menu bestond uit wel 8 gangen voor ons en uit 4 gangen voor de kids die niet alleen allemaal iets te maken hadden met ninja's maar ook nog heel erg lekker waren. Een voorgerecht met werpsterren, een tussengerecht met lopend vuur tot een speciale "hamburger" vermomd als kei....Echt speciaal allemaal. En tussendoor kwam er ook nog een Ninja-goochelaar langs om de nodige trucks te leren. Als volleerd ninja gingen we, met hoofdband om, naar buiten alwaar we nog uitgezwaaid werden met een heus "tot ziens"!