FC Tokyo OleeOlee

In 2002 werd het WK voetbal gezamenlijk georganiseerd door Japan en Zuid Korea. Je weet wel, het WK waar Nederland ook niet aan mee mocht doen en waar Guus Hiddink zich onsterfelijk gemaakt heeft (werd uiteindelijk 4e met Zuid Korea). Japan werd door de latere bronzen medaille winnaar Turkije verslagen in de kwartfinale. Dus Japan deed het goed, en vanaf toen kreeg de Japanse eredivisie, de J-league ook een boost.
Voetbal is in Japan inmiddels teamsport nummer 2 na honkbal, dus er is veel aanwas van talent. En dat talent dat wilden wij ook wel eens in actie zien tijdens een wedstrijd.
Afgelopen zaterdag zijn Casper en ik daarom naar een wedstrijd geweest van  FC Tokyo tegen de Kashima Antlers. En dan hebben we het over de nummer 9 tegen de nummer 10 van de lijst, dus we kunnen niet spreken van een topper in het Japanse betaalde voetbal....Overigens had ik ook nog nooit gehoord van de nummer 1, Urawa Reds,  komend uit de Saitama prefecture net ten noorden van Tokyo en spelend in een stadion van bijna 64.000 man.
Maar goed, wij gingen dus naar een thuiswedstrijd van FC Tokyo en die spelen in het Ajinomoto stadium (in Nederland zoiets als het Knorr Soep Stadion) in de voorstad Chofu. Bijna alle 50.000 stoeltjes waren bezet dus de sfeer zat er goed in. Veiligheid stond bovenaan, dus we werden niet gecontroleerd en met onze kaartjes konden we op 90% van alle stoeltjes gaan zitten want van nummering of vakindeling was geen sprake. De meeste mensen komen een uur van te voren om een mooi stoeltje te bemachtigen die ze dan bezet houden met een Louis Vuitton tas, Gucci portemonnee of iPhone terwijl ze in de catacomben nog even een noodletje naar binnen aan het slurpen zijn.
De vakken met wat fanatiekere aanhang, waar je ook gewoon tussen kunt gaan zitten, ook die van de tegenstander, waren trouwens al vroeg sfeer aan het maken met vlaggen en gezang. Helaas is mijn Japans nog niet van zo'n niveau dat ik iets kan verstaan, laat staan mee zingen ( afzien van dat laatste is trouwens ook beter voor onze buren en de rest van het stadion). Uiteindelijk werd het 2-1 voor onze FC dus iedereen kon weer met een gerust hart aan de Sake. "We" blijven dus in het linker rijtje....

                                                            cheerleaders als voorafje...

Ninja-master

Time flies when you're having fun, want vorige week waren Charlotte en ik 12.5 jaar getrouwd! We hebben dat gevierd met een weekendje Tokyo en een bezoek aan een Ninja restaurant....Een Ninja restaurant? Inderdaad, een restaurant waar je tot ninja wordt "opgeleid". Na een verplichte reservering wordt je geacht om op het afgesproken moment je te melden voor een zwarte, bijna onzichtbare deur in een grote zwarte wand. Binnengeleid door een portier wordt je opgevangen door een Ninja-master die je via een heel parcours door onzichtbare deuren, donkere kamers, over bruggetjes en langs rokerige vlaktes leidt naar je eigen ruimte. Het menu bestond uit wel 8 gangen voor ons en uit 4 gangen voor de kids die niet alleen allemaal iets te maken hadden met ninja's maar ook nog heel erg lekker waren. Een voorgerecht met werpsterren, een tussengerecht met lopend vuur tot een speciale "hamburger" vermomd als kei....Echt speciaal allemaal. En tussendoor kwam er ook nog een Ninja-goochelaar langs om de nodige trucks te leren. Als volleerd ninja gingen we, met hoofdband om, naar buiten alwaar we nog uitgezwaaid werden met een heus "tot ziens"!

Hiratsuka Marathon

Ook in Tokyo, blijf ik lekker hardlopen. Tenslotte heb ik nu daar meer tijd dan ooit voor. In de zomer was het te heet om buiten te lopen maar de koelere seizoen zit er weer aan te komen...Dus was het ook tijd voor een wedstrijd! Een dame uit het team van Charlotte is een fanatiek hardloopster en ze nodigde mij uit om deel te nemen aan de 24uurs race van Hiratsuka, een stadje op een uur van Tokyo. Dat hoef je natuurlijk geen twee keer te zeggen en afgelopen zondagochtend zat ik dan ook in de trein naar dit event. Ik maakte deel uit van een estafette team van 8 personen dat op zaterdagmiddag was begonnen en zou eindigen op zondagmiddag. Er was zelfs een heus tentenkamp gebouwd om de 24 uur door te komen als je niet liep! Mijn duty begon om 8.30 s'morgen dus na een vroege start van de dag kon ik dan om half negen, als enige buitenlander in het totale event, het 'lint' overnemen van mijn voorloper...Het waren rondjes van 1.7 kilometer rondom een park dus best comfortabel zonder al te veel hoogteverschillen. Het eerste uur zat er na 11.9 kilometer (7 rondjes) op dus dat ging best lekker. Daarna een pauze van anderhalf uur en dan nog een half uur lopen. Dat half uurtje werden 4 rondjes (6.8km, even serieus gas gegeven) en daarna even wachten tot de 24 uur erop zaten...Trouwens er waren ook individuen die de 24 uur alleen deden.....ongelofelijk! Ook was er naast het lopen een lunch geregeld door de organisatie, een zogenaamde Nagashi somen. Dat is dat je een kommetje soep krijgt en een setje chopsticks waarna je met de z'n 20-en de noodles moet vissen uit een bamboe noodle glijbaan...apart maar wel leuk! Als enige buitenlanders kon ik rekenen op wat verbaasde blikken bij dit event!

Alarmfase 1

In de afgelopen 12 maanden zijn er 677 aardbevingen met een kracht van 1.5 of meer geweest in Japan. Ook wij voelen er regelmatig een en meestal is dat er dan een van 2.5-3 of de schaal van Richter. Wij hebben ons huis dan ook zo ingericht dat er bij een echt grote aardbeving er geen gevaar is voor ons gezin. Zo staan er weinig losse spullen rond, en staat alles in kastjes,  staat er niets rondom deuren en uitgangen. Staan de boekenkasten bij de kids niet naar het bed gericht etc. etc. Ook hebben we altijd een noodvoorraad om de eerste drie dagen zonder gas/water/elektriciteit en boodschappen door te komen. Maar om helemaal goed voorbereid te zijn hield het gebouw afgelopen zaterdag een emergency drill. Er werd nagespeeld dat we als gevolg van een brand, het gebouw moesten verlaten en we kregen nog eens alle procedures te horen. Ook hadden ze een rooktent ingericht om te laten ervaren wat het is om door dichte rook te lopen.... Na afloop had nog Casper de meeste vragen....

 met de trap omlaag.....

 in de lobby een rampen-college....

 en de rooktent...

SchoolTime!

De school is weer een aantal weken aan de gang en de eerste ouder activiteiten zijn weer georganiseerd. Zo hebben we al diverse presentaties gehad onder andere over leerdoelstellingen per grade, over een nieuwe rekenmethode, over individuele leerling doelstellingen etc etc. Ook hebben we al een avond gehad waar we onder het genot van een glaasje wijn en een hapje kennis konden maken met de andere ouders in Caroline haar klas en met de twee juffen van Caroline. En ik ben inmiddels weer druk bezig met de PTA en vooral met de organisatie van het Winterfest. Dat is een fundraising event op 3 december waar er fanalen wordt georganiseerd voor de ouders en kinderen. Vorig jaar waren er zo'n 3000 man en verder er vele tienduizenden euro's opgehaald voor de school....dus de lat ligt hoog! Hieronder wat impressies van de laatste weken:

Oranje Boven!

Voor Nederlanders die in de wijde omgeving van Tokyo wonen, is er de Nederlandse Kanto Kring. Dit is een vereniging die een paar keer per jaar iets organiseert voor de Nederlandse gemeenschap. Natuurlijk is er het Nederlandse feest rondom Koningsdag en in het najaar is er een Vrijmarkt op het ambassade terrein. De ambassade bevindt zich onder de rook van de Tokyo Tower op een terrein waar zich ook de residentie van de ambassadeur bevindt. Al met al een enorm privé terrein met kantoren, appartementen, park, zwembad etc. midden in Tokyo goed afgeschermd door hekken en niet Nederlands sprekende beveiligers. Mocht Nederland dit ooit willen verkopen dan zijn we denk ik van onze staatsschuld af...
Maar goed, vorige week hadden we dus een leuke vrijmarkt waar vooral kids hun oude speelgoed verkochten. Onder een stralend zonnetje kochten Casper en Caroline meer dan ze verkochten, dus dat deden dan dan weer goed! Daarnaast konden we ook Nederlandse pannenkoeken eten, oud Hollandse spelletjes doen en socializen met de andere aanwezige Nederlanders (+/- 60).....Het kleurde allemaal weer lekker oranje daar....

 de ambassade-kantoren

de ambassadeurswoning

Another day at the pool

Zoals jullie weten zijn we lid van de Tokyo American Club en afgelopen weekend werd er voor de jeugd een zogenaamd PoolFest georganiseerd. Een vijftigtal kids waaronder Casper en Caroline konden zich uitleven op opblaasbare speeltoestellen in het water. Ze vonden het super!